بسم الله الرحمن الرحیم
«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ…»

تهران، این بار نه به هیاهوی همیشگی، که در سکوتی سنگین و آکنده از اشک، شاهدِ هجرتِ بزرگ‌مردی بود که قلبش برای عزت ایران و سربلندیِ اسلام می‌تپید. تهران، پایتختِ ایستادگی، امروز پیکر مطهر رهبری را بدرقه کرد که با رفتنش، ستونی از خیمه‌ی مقاومت به آسمان‌ها پر کشید.

رهبر شهید، آن مجاهدِ نستوه و تندیسِ تقوا، کسی بود که در مکتبِ او، “ایستادن” نه یک انتخاب، که یک آیین بود. او نمادِ صلابتِ توأم با لطافتِ روح بود؛ مردی که کلامش جان‌بخش و نگاهش، امیدآفرین بود. در مدح او همین بس که مسیرِ دشوارِ عزت را در اوجِ فتنه و غبار، با چراغِ بصیرت برای امت روشن نگه داشت و سرانجام، در طریقِ وصالِ معبود، به آنچه عمری برایش بیقرار بود، دست یافت.

امروز، پایتختِ ایران، تهرانِ عزیز، میعادگاهِ وداعِ آخر بود. جمعیتِ میلیونیِ مردمِ تهران، با چشمانی اشکبار و دلی سوخته، با رهبرِ خود وداع کردند؛ وداعی که نه پایانِ راه، که آغازِ فصلی تازه از عهد و پیمان با آرمان‌های اوست.

جامعه تکواندو استان تهران نیز دوشادوش مردم، در این وداعِ تاریخی حضور یافت. ما در میانِ هیاهوی جمعیت، در کنارِ تابوتِ گلگونِ آن شهید، سوگند خوردیم که پرچمِ افتخار و اقتدارِ این سرزمین را که او بر دوشمان نهاده بود، همواره برافراشته نگه داریم. تکواندوکارانِ پایتخت، با حضورِ خود در این مراسم، ثابت کردند که اگرچه تهران پیکرِ مطهرِ رهبرِ شهید را بدرقه کرد و از شهر بیرون برد، اما یاد و خطِ روشنِ او در رگ‌های ورزشکارانِ این دیار تا ابد جاری خواهد ماند.

هیئت تکواندو استان تهران، ضمن ابراز تأثر عمیق، این فقدان جانکاه را به تمامی ملت ایران تسلیت گفته و بر تداومِ راهِ آن رهبرِ فرزانه تأکید می‌ورزد. روحش شاد، یادش جاودان و راهش پر رهرو باد.